18-19 oktober 2019

Het landschap was weinig spectaculair, om niet te zeggen: saai. Uitgestrekte velden met een boompje her en der, een bosje, stugge begroeiing. Een hard landschap. Een enkel hutje onderweg. Omdat mijn water vreemd rook, heb ik zsm een huisje gezocht om naar water te vragen. Dan kom ik dichtbij zo’n huishouden: een emmer staat op een houtvuur, er lopen kippen rond, een hond, een hangmat hangt naast het keukentje dat bestaat uit een kraantje uit de muur met een emmer eronder en wat verroeste pannen. Armoede. Ik krijg dan wel met een gulle lach een 2l fles heerlijk koud water.

Op pakweg 40km kwam ik langs een wegrestaurant waar ik eten bestelde. Geruststellend dat je weet wat je krijgt. Geen gedoe met menukaarten en ‘doe mij dit maar, maar dan zónder dat’. Verfrissend! Dat het dan wéér bonen, rijst, vlees is neem ik (nog) op de koop toe. De kip was trouwens iets krokant en heerlijk!

Bonen, rijst, spaghetti en heerlijke krokante kip!

Er stond een schommelstoel, perfect uitgebalanceerd waardoor je eindeloos leek door te schommelen zonder af te zetten. Ik ging er na het eten even in zitten en sukkelde bijna in slaap.

Bij een tentje stond een kaas(!)verkoper. Ik babbelde even met hem (hij meer met mij, ik deed m’n best het te begrijpen). Hij bood me een kopje koffie en water aan. Probeerde ‘m wat geld te geven, maar dat wilde hij absoluut niet!

Ik had ‘m voor de foto gevraagd, hij ging er graag mooi voor staan!

Het raadsel van het gele spul dat ik tegenkwam in de Amazone is ook opgelost! Het blijkt tucupi te zijn. Volgens de Engelse wiki gemaakt van de manioc-wortel die ze raspen, en giftig wanneer zo gedronken. Ben blij dat ik uit balorigheid niet een slok nam.

Mijn pousada in Amapá is twee keer zo duur als in Calcoene (R$ 80) maar mét raam deze keer, en ook wel tikkie netter.

Amapá bij het vallen vd avond

De volgende dag (zaterdag 19 okt) was de wind gedraaid en wel in mijn rug! Ik werd laat wakker vanmorgen (iets voor 7u!) en wilde snel op pad. De ‘madamme’ – de ietwat opdringerige hotelière met snerpende stem – tetterde me gelukkig wakker. Ze was wel lief, bedoelde het goed en gaf me nog een 2l fles ijs mee. Als ontbijt had ik nog een mango en een fles yoghurtdrink.

Ik zoefde zonder veel moeite over het asfalt. Het landschap is niet mooi.

Indruk vh landschap en wildlife. Dit is een soort gieren

Vlak, droog. Hier loopt een soort rund los over de weg

Maar de mensen zijn hier bijzónder vriendelijk. In het plaatsje Breu kocht ik een blikje cola. De winkelier wilde het zijne weten en stelde me ‘de’ vragen. Hij liep weg en kwam terug met een veldfles voor me. Hij zei dat ie militair was (geweest?) en me deze fles als presente wilde geven. Ik kon niet weigeren, hij was zó trots om me de fles te geven. Ik vroeg hem om een foto, waarbij ie ook zijn vrouw vroeg om te poseren:

De militair / winkelier die me spontaan een militaire veldfles gaf

Verderop haalde ik een kopje koffie bij een tankstation. De koffie hier wordt zoet, heel zoet, aangemaakt. Je mag vaak gewoon pakken. Ik ging bij het tankstation even zitten bij 4 jongens. Even babbelen, het gaat nergens over maar het is toch even leuk. Ze gaven me twee broodjes mee voor onderweg.

Duimpjes omhoog natuurlijk!

En zo zeilde ik na 80km Tartarugalzinho binnen.

Regelmatig brandjes onderweg. Niemand te bekennen, geen paniek noch brandweer

Meteen bij binnenkomst rijd ik langs een lekker eettentje. Ik ging zitten, een vent twee tafels verder wenkte me bij ‘m te komen zitten. Toen ik zat was het te laat: hij had een rijtje lege bierblikjes onder z’n stoel staan en was – zelfs naar Braziliaanse begrippen – nauwelijks aanspreekbaar. De taalfactor werd nóg complexer door de luidsprekerbox op 2m afstand. Hij was goudzoeker (daar hebben we een kwartier over gedaan om dat feit boven water te krijgen). Ik nuttigde mijn bordje zsm, hij wenkte voor nog meer bier. Wegwezen!

En zo lig ik weer in een keurige pousada op een bedje met A-C en WiFi. Buitenvrouw nèt niet in bed maar er wel dicht tegenaan. Tis nog vroeg, ik wacht de hitte even af en ga vanavond saturday night fever ‘ns ervaren in Tartarugalzinho!