Ik moet zeggen: het is een verzuchting om FG in te komen na SR. Ik som op:
- Ze rijden rechts (op zich al prettig)
- Waardoor je bij bos nu aan de schaduwkant rijdt (ik ga oostwaarts)
- De auto’s en brommers zijn nieuwer: geen of minder stinkende walmen
- Free roaming! En een redelijke internet ‘coverage’ (4G!)
- Euro’s. Bekend maar ook wel weer (veel) duurder
- Allemaal nèt even wat beter dan in SR
Het is dus gewoon Frankrijk hier (FG is zelfs geen land maar een Frans departement), maar dat zou je vaak niet zeggen. Het straatbeeld is nog net zo ‘Afrikaans’ als in SR. Verkopertjes langs de weg, vrouwen in gekleurde gewaden met kinderen op hun rug. Hutjes buiten de stad die bestaan uit een paar plankjes en een golfplaten dak. En natuurlijk de bossen / jungle.
Ik had een goeie nacht met de AC. Gewassen, gedoucht, geschoren. Vanmorgen weer laat op (6:30! Ik wil steeds met zonsopgang weg maar zo lukt dat niet) en op pad naar Mana.
Na pakweg 25km in Charvein wat te eten gehaald. Weer uit een supertje (geen Chinezen). Het aanbod in deze supers is beperkt en er zijn geen verse groenten of fruit, daarvoor moet je bij de kant vd weg zijn. Een pak guavesap, zakkie chips (zout!) en een yoghurtje.
Heb verderop zo’n enorme watermeloen gekocht. Die staan als een ballon op spanning. Toen ik het puntje van m’n mes erin deed barstte hij open.
Achteloos een meloen etend
Geen boa en dood, maar tóch..
De weg is verder niet bijzonder of ik raak eraan gewend.
De D9 naar Mana
In Mana – mijn bestemming vandaag – heb ik eerst even bij de lokale kruidenier op de stoep gezeten naast een enorme FG-se dame met gouden slippers aan die al pruimen etend (en de pitten uitspugend) het tóch niet kon laten te vragen wat ik deed enz. Ze bleek Engels te spreken want ze kwam uit Brits Guyana. Ik vroeg haar of ze (ze nam geen aanstoot) een overnachtingsplek wist. Ze wees naar het hotel aan het begin van Mana. Veel plek en maar €25 zei ze. Het hotel bleek vol en de prijs was €115..
Niet de mooiste straat van Mana
De receptioniste van het agricultureel centrum naast het hotel beval me eens te vragen in het huis naast de kerk met de zusters – het klooster? Ze legde uit waar het was, maar dat begreep ik onvoldoende. Ik toonde de kaart op mijn app Maps.me, ze pakte de telefoon, gebruikte in razend tempo de zoekfunctie en tjoep: ze zette een blauw stipje op mijn kaart. Hoe ze zo razendsnel (app is in NL’s!) dat wist te flikken?
Aan de zuster bij het huis gevraagd of ze nog een overnachtingsplek wist en jawel, na enig overleg, mocht ik in het timmerhok. Het naastgelegen hok had een mooier dak, maar schijn bedriegt: ze zei dat wanneer het regent, de stukken hout er vanaf vallen door de termieten. Ze kwam later nog aan met een teil en een kan water om me te wassen. Heel lief. Het was een oude Braziliaanse dame die Frans sprak. Dus daar zit ik, in het timmerhok. Maar het is droog, veilig, warm en redelijk schoon voor kerktimmerhokken..
Hoop dat het hek rechts stevig genoeg is. Denk ‘t wel. Let op de foto links: de wakende blik van Joh. Paulus.
Het begint zwaar te betrekken. Ik heb mijn hangmatje weer opgehangen en ga een boekie lezen. Heb nog noodletjes en een blikje sardientjes in tomatensaus. De rest van de meloen als toetje.
Ik vind dat nou zo heerlijk hè? Dat ik helemaal onafhankelijk kan zijn.
PS ben wel erg breedsprakig maar dat komt door al die indrukken. Wordt vanzelf minder.
