Kees is niet helemaal lekker en gaat halverwege de avondmaaltijd naar bed. Ik eet mijn ‘deinde’ (kalkoen) met salad Marocaine op en ga ook vroeg naar bed.
Ik ben niet pietluttig, maar bij het bestuderen van mijn bed besluit ik mijn slaapzak toch maar uit te rollen: het beddengoed is zeer discutabel. Als ik lig, staar ik naar boven en zie de schimmel onder het hoge, afbladderende plafond doorkomen. De lange electriciteitsdraad met peertje completeert het beeld.
Ik val redelijk snel in slaap na nog wat op mijn eReader gelezen te hebben, wordt ‘s nachts wakker van de ratelende rolluiken bij afsluiten van het terras en de regelmatig blaffende honden, maar slaap verder uitstekend.
Van ‘Kees is niet helemaal lekker’ verandert het in ‘Kees is helemaal niet lekker’. Hij heeft geen beste nacht gehad. De sanitaire voorzieningen hielden niet over in het hotel: een hurktoilet zonder water (dat hadden ze afgesloten) en licht (dat kapot was).
We zijn 7u beneden voor het ontbijt. De Koran-zender staat op: van de citerende / zingende geestelijken word je lekker wakker. Het duurt nog even voordat ons ontbijtje klaar is, dus we mogen er nog een tijdje naar luisteren..
De eerste km’s zijn fris. Verderop komen we een Marokkaanse fietser tegen – komt niet vaak voor – op racefiets met tassen. Het is een militair uit Meknes. Hij verbaast de Marokkanen als hij gedag zegt in het Marokkaans tegen de vele voorbijgangers.
