Dag 5
Ik dacht: ik ga gewoon weer verder, maar was toch zieker dan ik wilde weten en we zijn een dagje in Tissint gebleven. Ik heb wat apathisch op bed gelegen. Zo tegen het einde vd middag ben ik even op geweest. Maar zien wat het morgen wordt.
Dag 6
Ik was opgeknapt! Nog niet in topshape, maar goed genoeg. Zowaar een kopje koffie bij het ontbijt gedronken. Een Yoghurtje en wat fruit erin. De rit naar Foum Zguid was niet al te ver of zwaar. In Tissint hebben we nog flink wat water ingeslagen (elk 2 flessen van 2 liter), brood en blikjes vis. Nog wat onzeker of ik helemaal hersteld was.
De weg (N12) loopt door de bergruggen heen en is redelijk vlak. De wind was vannacht stormachtig en ijskoud. Overdag valt ie weg, maar af en toe wakkert hij even aan. Temperatuur is zo rond de 25 schat ik. De verlatenheid van het landschap is overweldigend!
Het is dood- en doodstil. Er is nauwelijks een kip te bekennen, weinig dieren. Na wat uurtjes fietsen even we de benen gestrekt. En laten de eerste wilde dromedarissen nu in de verte opdoemen; een gezin met twee kleintjes!
Verderop rijden we langs een verbazingwekkend afgelegen dorpje met een moskee (natuurlijk) waar wat mannen tegenaan leunen. Wat móeten ze daar? Hoe léven ze?
Dan een ingestorte brug. Het alternatief is er gelukkig vlak naast gelegd. Óf onverwachte natuurkrachten, óf slechte uitvoering.
Al vrij snel doemt Foum Zguid op, een grotere plaats. Mensen hier in het zuiden zijn soms pikzwart en neigen naar het negroïde ras. Foum heeft een militaire kazerne en dat kun je zien: er is wat geld in de plaats gepompt. Het lemen Kasbah-hotel is eenvoudig, maar ze hebben koude Cola en banken om te liggen. Een hapje Marrokkaans eten zit er ook nog wel in.. De chef annex tour guide probeert ons nog een reisje door de woestijn aan te smeren..
Morgen gaan we richting Zagora. Dat is pakweg 125km vanaf hier langs de N12 dus we moeten ons tentje halverwege maar opslaan.
