Laatste fietsdag vandaag. Opgewonden werd ik wakker. Nog een relatief kippe-endje naar Rome! Aan m’n roggebroodachtige brood wagen de bacteriën zich niet; ligt ze veel te zwaar op de maag. Maar ik wel! Met pk en koffie (hierna hoeven jullie dit niet meer te lezen..) deze laatste fietsdag aangesneden. In het zonnetje gezeten in de ligstoel.
 |
| Meer van Bracciano |
Gisteren fietsvervoer terug geregeld, mijn vlucht terug met Vueling van Fiumicino naar Ams waarbij maar één stuk bagage (heb 4 fietstassen) is toegestaan (&@!), maar zal ze krijgen: één als handbagage en de andere drie met ducttape aan elkaar geplakt tot één ‘tas’ (gewicht is okay). Ook maar hotelletje in Rome geboekt. Dat internet is een zegen!
Vond vandaag het eerste deel fietsen zwaarder dan ik had gedacht. Moest toch weer behoorlijk wat ‘hobbeltjes’ over. Maar daarna volgde de lange afdaling richting Rome en de opwinding vh naderende eindpunt.
Had heel graag een bord ‘Rome’ ergens gezien (dat was eigenlijk de foto die ik in gedachten had, gisteren), want je weet nooit wanneer je nu ècht in Rome bent, maar heb ‘m niet gezien. Drukte, bebouwing, verkeer en chaos nemen geleidelijk toe, tezamen met slechter wordende wegen, zwerfafval en gruzelige en kapotte publieke voorzieningen (en ws falend bestuur, maar dat zie ik niet). Laatste stuk slingerend gefietst langs de Tiber (niet door mijn alcoholinname). Romein kwam nog naast me fietsen die onder de indruk was van de afstand (‘due mille cinquecento chilometri? Pfwoah!!’) en hij schudde me de hand. Toen een lang recht fietspad door de stad, opvallend mooi (zal wel EU-project zijn) richting de San Pietro.
 |
| Le moment suprême! |
En daar sta je dan! Hordes en hordes toeristen die daar samendrommen, zeker met dit weer (zonnig, ik schat rond 25gr). Als Mart Smeets een microfoon onder mijn neus had gestoken met de vraag: ‘Wat gaat er nu door je heen’, dan ben ik bang dat er geen volzin zou zijn uitgekomen! Maar ik heb het gedaan!! De volle 2500km op de fiets! Wel even Nanneke ge-smst natuurlijk, die me feliciteerde. Foto van me laten nemen (staat nèt t puntje vd Sint Pieter er niet op..). Beetje beduusd maar voldaan verder gefietst en maar ’s richting hotel gegaan, dwars door Rome. Het is een beetje een feestelijk moment, maar niet voor de hotelbaliemedewerkster die de onbeschoftheidsprijs van deze reis verdient (kan m’n gram nog via de onvermijdelijke beoordeling van booking.com halen..)
Vlieg maandagavond terug naar Ams. Dan al? Ja, heb in 2013 Rome vrij uitgebreid lopend verkend, wil weer erg graag naar m’n dames thuis en heb toch nu iets van een ‘het is gedaan-gevoel’. Ga morgen nog rustig een grand tour door Rome doen en onzinnige foto’s nemen.
Ik schrijf morgen nog een laatste stukje, met name voor andere (toekomstige) fietsers over mijn ervaringen (do’s en don’ts). Heb zelf ook veel aan zulk soort materiaal gehad op internet om me voor te bereiden. Hopelijk kan ik ook wat bijdragen.
En hoe heb ik het nou gevonden? Heb ik een soort van conclusie? Ben niet tot grootse inzichten gekomen: ben nog steeds hetero, geen boeddhist geworden en denk niet dat ik zal reïncarneren.. Wat ik nú kan zeggen is dat ik echt vreselijk genoten heb. Zonder twijfel! Fijn ook dat ik het fysiek aan kon, alhoewel ik Toscane zwaar vond. Het zou best ’s een redelijk grote mijlpaal in m’n leven kunnen worden. Daar ga ik ’s op broeden de aankomende tijd. Dat moet ik dan doen vóór 17 mei, want dan ga ik weer aan het werk (wèrk?).
Bedankt dat jullie allemaal zo m’n blogje gelezen hebben en reacties hebben achtergelaten! Was nieuw voor me en ik vond ’t leuk om te doen. Ben blij verrast met het aantal ‘views’.
—-
Kees, dat van die fontein was maar één keer. Toen had ik een biertje op..
Arjen, ik heb nog een paar grijpstuivers. En dank je voor het geweldige excuus als (áls) ik verlies..
Carel, dank voor toelichting! Je hebt het toch niet van wiki hè?
Floor, adrenaline was idd nodig om laatste stuk te volbrengen. Én jouw fiwtshandschoentjes! Vertel nog wel..
