(Krijg m’n foto’s niet meer gepubliceerd op ’t moment suprème! Heb ze maar op FB gezet. Ik denk dat ik het maximum van 200 foto’s heb overschreden.
Iedereen erg bedankt voor de felicitaties. Doet me goed!)
Morgen vlieg ik van Fiumicino terug naar Amsterdam.
Verder hieronder wat ‘summarising information’ en ervaringen voor potentiële fietsromegangers.
Elke dag op m’n fietsje stappend was ik in een soort van ‘blijde verwachting’: wat zou ik vandaag weer gaan zien en meemaken? Zó ontzettend veel indrukken die je opdoet als je zo lang op de fiets zit. Omdat je ècht reist (eerder zei ik: een soort van ‘missie’) ben je bézig met iets. Het is leuk om Rome als doel te hebben..
Vooral ’s morgens was ik op m’n best. Ik denk dat ik zonder uitzondering èlke dag graag op de fiets stapte. Op sommige dagen voelde ik een soort van euforie. In Toscane begon ik het zwaarder te vinden (wat niet wil zeggen dat ik er géén plezier aan beleefde!). Dat continue, onvoorspelbare klimmen vond ik zwaar, maar het landschap is adembenemend. Benen raakten na verloop van tijd ook wat vermoeid. Wel prettig te merken dat je ècht sterker wordt naarmate je zuidelijker komt! Je kracht / uithoudingsvermogen nemen flink toe na pakweg de Alpen. In Toscane haal je ‘gewone fietsers’ zonder bepakking in op een klim! Toscane is, kortom, zwaar maar prach-tig! Ik vond het een goede keuze maar als je twijfelt over je fysieke capaciteiten kun je ook een vd andere varianten overwegen. Die zullen ook mooi zijn!
Wat meer medefietsers had ik leuk gevonden (april: het was nog vroeg in het jaar), maar dat werd gecompenseerd door leuke, korte, en soms langere, ontmoetingen. Leuk zijn de lokale fietsers / wielrenners die bijna altijd met je lijken te sympathiseren en je gedag zeggen, zwaaien of duim opsteken (of combinaties). Italianen beheersen eigenlijk oha géén andere talen! En dat vond ik jammer. Je kunt verder lekker je Duits oefenen (ook in Italië veel Duitsers).
Het weer: ik heb mazzel gehad denk ik. Ik denk twee of drie èchte regendagen. Verder oha redelijk goed weer. Paar spettertjes overdag noem ik geen regen. ’s Nachts is het koud geweest in Siena toen het 2gr was, en overdag op de Schwäbische Alb. Op andere dagen of nachten misschien ook maar toen lag ik in een warm bedje. Temperatuur op de Oostenrijkse Alpen viel mee, maar ja: zonnetje scheen. Wèl jas aan, dat was nodig (windstopper)! Overdag was de temp tussen – zeg – 8gr en meer dan 25gr; het varieerde sterk! Heb mijn handschoenen nauwelijks gebruikt (zelfs in Alpen niet nodig met zonnetje).
Ik kon mezelf goed gezelschap houden en kan niet anders zeggen dat ik solo-fietsen ook leuk vind. Het feit dat je langere tijd alleen bent maakt dat je meer met je omgeving en mensen in contact komt, en dat is leuk!
En tja, klimmen. Johan Cruijff zou gezegd kunnen hebben: klimmen is een kwestie van doortrappen. En dat is ook zo. Was er in het begin wat onzeker over, maar ’t is me goed afgegaan. Rustig doormalen is het enige wat je kunt doen. Stoppen is geen optie, dan verzuur je alleen maar nog meer. Die berg moet je op, kan niet anders! Kies je versnellingen goed, geen ‘macho-verzet’, maar blijf met ca. 80 rpm trappen of sneller als je verzuurt. Enige alternatief is een taxi bellen of bus nemen, maar ja..
Beginnen in NL was goed besluit. Geleidelijke training biedt echt uitkomst. Beginnen in Rome zou voor mij retezwaar zijn geweest (maar anderen zijn wellicht beter getraind bij ’t begin dan ik was). Ik had niet bijster veel getraind, wat geen probleem was.
Eten: ik liep op broodjes met pindakaas en koffie. Ook blikjes tonijn in olijfolie (en combinatie 🙂 Onderweg zijn zat mogelijkheden voor versnaperingen. Mijn vaste ‘boodschappen’ waren: bananen (soms sinaasappel of appel), fles sap, yoghurtjes, pinda’s of cashewnoten of Pringles, soms paar repen (Snickers of zo), blikjes vis, brood. Let even op ‘siësta’ in Italië van 13-16 ivm gesloten winkels. Koffie ’s morgen, op camping of in hostel zonder ontbijt, gemaakt met perculator; eenpitter op gasflesje en brandertje. Potje koffiepoeder en gemalen koffie in hersluitbare bussen mee. Onderweg genoeg koffie: lekker en goedkoop in Italië (cappuccino tussen EUR 1,20 en 1,60. Zelfs in Rome betaal je maar rond EUR 1,50 voor een cappuccino – zelfs in Villa Borghese! Het (ongezellige) Vondelpark van Rome.
Kamperen heb ik beperkt gedaan. Tijdens eerste deel vond ik het te koud. Het was naar verluidt ook relatief koud in Italië, dit jaar. Vanaf half april af en toe gekampeerd in Italië. Prijs: EUR 13-18. Aantal keren overnacht in jeugdherbergen, die in Du en Oostenrijk prima zijn. In Italie wat meer basic. Prijs EUR 16-18 incl ontbijt. Gasthöfer (Du, Oostenrijk en Südtirol) onderweg ronduit goed voor EUR 40-50 incl geweldig ontbijt. Vaak is er een uitstekend restaurant bij dat prima betaalbare maaltijden serveert.
Leesvoer in vorm van iPad met boeken erop. iPad is redelijk zwaar maar je kunt er veel boeken op laden. Ook maps.me voor offline kaarten, maar vond ’t een gruwel van een app! Zoekfunctie, ondanks dat ’t offline was, was ronduit slecht. Routeplanners werkten niet omdat er (grote) kaartupdates eerst geïnstalleerd moesten worden. Ja, lekker dan!
Navigatie, naast Reitsmaboekjes die ook prettig zijn voor ’t hoogteprofiel, mbv app ‘3D-maps Pro’. Kost een drol. Kaarten (download ‘standaard’) kun je thuis (gratis) downloaden en offline op je – in mijn geval – iPhone zetten. Route (gpx-file) eenvoudig te laden na download v/a Reitsma-site. Let op: Een route plannen (bv vanaf punt waar je bent naar een hotel) vereist een internetverbinding! Erg tevreden over de app waar trouwens de hoogte ook op staat!
De iPhone had ik met een speciale kit (Topeak) op het stuur vastgezet met bijgeleverd ‘regencondoom’. Lange kabel (Hema) over het frame met tiewraps naar zadeltasje waar ik een batterypack in had. Kon er de dag mákkelijk mee doorkomen. Niet vergeten batterypack te laden iedere dag (op camping eenvoudigweg in sanitairgebouw nachtje laten hangen. Bij mij niet gejat; gecalculeerd risico).
Internet: had EU maandbundel in NL gekocht die werkte t/m Südtirol (Noord-Italië). Daarna niet meer. Geklooi met instellingen. Koop zo’n bundeltje (en check even voor landen en settings bij je provider. Is toch gedoetje)! Zo kun je bv makkelijk booking.com gebruiken voor overnachting en tussentijdse route plannen anders ben je zo op wifi aangewezen dat veelal minder wijdverspreid is dan in NL.
Had ook iPod voor muziek mee. Neem véél muziek mee, want je wordt gek vd herhalingen. Heb ook veel podcasts beluisterd (‘man met microfoon’, ‘echt gebeurd’, ‘kritisch denken’ en wat BBC-podcasts). Leuk. Neem wat tijd om die podcasts te zoeken en downloaden. iPod kon trouwens ook geladen worden via batterypack (twee uitgangen, dus).
Brooks-zadel: geweldig. Wel enigszins zere reet (onvermijdelijk) na verloop van tijd, maar alleszins goed uit te houden. Potje sudocrème mee, dat ik weinig gebruikt heb.
Twee lekke banden gehad. Neem 2e binnenband mee en als je lek rijdt, wissel en plak ’s avonds (wat ik vergat..).
Kleding: twee icebreakers (meranowol), long John (ook merano) als pyjamabroek maar ook (was niet nodig) als thermo-ondergoed. Vaudé fietsbroek met padded onderbroek / koersbroek. Fietsbroek droogt geweldig snel! Wel gaan afzakken, ws omdat ik ben afgevallen. T-shirt over icebreaker als extra laagje. Fietsjackje. Windstopper (was nodig af en toe!) en regenbroek en -jack. Regenjack ook handig over fietsjackje bij afdaling, want je komt bezweet op top aan en koelt verschrikkelijk af bij afdalen. Twee gewone onderbroeken. Sealskinz sokken (ge-wel-dig!) en een paar gewone sokken. ATB-schoenen (spd-klik). Overschoenen niet nodig gehad door Sealskinz (zelfs met drijfnatte schoenen nog droge en warme voeten). Muts (Alpen en Noord-Italië) en handschoenen (ook Sealskinz). Fietshandschoenen om je neus en zweet af te vegen 🙂
Én petje! Tegen regen, zon en kou. Had alleen bij afdalingen en in grote steden helm op (onverstandig, zou natuurlijk overal moeten..). Bij zeer slecht weer petje onder helm, dat schermt ook goed af. Zonnebril voor afdalingen (en zon). Transparante (veiligheidsbril) voor donkere / schaduwrijke afdalingen.
Klein rugzakje waar valuables en kabeltjes, snoertjes, laders, enz in zaten. Makkelijk uit voortas te nemen (had geen stuurtas).
Opzetstuurtje om op te leunen bij zware tegenwind.
Vier Ortliebtassen (classic) was genoeg. Ditjes en datjes op bagagedrager. Had ook selfiestick vd Action mee!
Gereedschap / reserve-onderdelen: paar reservespaken (let op maat!) op frame geplakt. NBT2 cassetteafnemer (schandalig duur maar handig als je ‘m nodig hebt). Twee reserve remblokjes. Plakspullen. Een reserve (binnen-)band. Spakenspanner. Multitool (inbus, kruiskop en schr draaier). Tiewraps, ducttape, stuk ijzerdraad, slangklemmen. Steeksleutel 10/13 en 15 om pedalen af te nemen. Zakmes, kniptangetje voor ijzerdraad. Goeie fietspomp. Kettingpons en ‘missing link’ als ketting zou zijn gebroken. Verder kettingolie, kettingdoekje en tandenborstel waarmee ik de ketting op tijden heb schoongemaakt met warm water en zeep. Daarna droogmaken, oliën en afvegen. ‘Trrrrrrr..’ doet ie daarna! Heerlijk! (Het hóeft allemaal niet, dat onderhoud en reserve-onderdelen mee, maar het beperkt het risico op ellende. Er zullen mensen zijn die zeggen: ‘Huh? Ik heb nooit wat aan mijn fiets gedaan en ook nooit wat gehad!’. Dat valt in de categorie: oom die 96 jaar oud is geworden en 2 pakjes per dag rookte..).
Door omstandigheden ging ik in april. Mei zou misschien wat beter zijn: kou is dan echt weg, er zijn meer medefietsers en alles is open. Maar voordeel van april: er is altijd plek en niet te warm! Goed te doen in april al!
Ik heb er dus 31 dagen over gedaan via Toscane. Via Venetië en Assissi kan het sneller als je beperkt tijd hebt. Maar 4 weken kost het gewoon minimaal voor ‘gewone’ toerders denk ik. Ik heb elke dag gefietst; rondhangen zou mij geen bevrediging gegeven hebben..
Ik hoop dat er iets aan nuttige info voor je tussenzit! Mocht je nog iets willen weten, reageer dan gewoon en ik krijg een mailtje binnen dat ik zal beantwoorden!
FietsJes 