 |
| Lucia bij Italiaans bergpaard |
Rond 9.30 belde Lucia – de dame die mij haar boerderij wilde laten zien. Ivm de regen kwam ze me ophalen met de auto, vertelde ze. Erg attent! Ze kwam klokslag 10u. Ik kreeg eerst een ruitenwisser in m’n handen gedrukt die eraf was gegaan. Gelukkig wist ik ‘m er vrij snel op te prutsen. Daarna – met hijgende hondjes, bijlen, schoppen, touwen, laarzen en nog meer landelijke zooi achterin – op weg naar haar boerderij. Het bleek een bewoonbaar gemaakte turfsteengrot te zijn. Ernaast was (ook in een grot) de cursusruimte: ze gaf daar managementtrainingen.
 |
| Lucia’s “appartement” |
Ook had ze een aantal ezels en paarden op haar land. Ze praatte Frans tegen me, afgewisseld met een beetje Engels (als ik het niet begreep en zij het Engelse woord kende). Ze verfoeide Italië vurig om de vermenging tussen katholieke kerk en staat, om de katholieke moraal en de moederskindjes die het land naar de gallemiezen zouden helpen! Eea was ingegeven door een gestrand huwelijk met een zeer hooggeplaatste regeringsfunctionaris. Ze was bezig met het schrijven van een boek hierover. Het was of ik in een man-bijt-hond programma zat. Maar énig mens! Erg leuk uitstapje.
 |
| Hij beet niet.. |
Rond 13u was ik terug en wilde ik op weg. Maar het zeek (zeikte?) werkelijk vd regen, en ik mocht nog even in het apt blijven. Na kwartiertje werd de regen wat minder en ben ik maar op weg gegaan richting het meer van Bolsano.
Toscane verlaten (zie foto) en nu in Lazio (waarom ik geen welkomstbordje ben tegengekomen is me een raadsel). Geluncht in Grádoli waar ik me verbaasde over de hoeveelheid mannen (géén vrouwen! Ja, in de bediening..) die daar rondlummelden zo midden op de dag in de week, wat ze zo betrekkelijk vroeg aan alcoholische versnaperingen naar binnen werken, én de manier waarop twee politieagenten (met mitrailleur!) werden onthaald met schouderkloppen en veel handenschudden. De slogan: ‘de politie is je beste vriend’ ging daar volledig op..
Kreeg nog een lekke band; de tweede! En had die andere nog niet geplakt (sukkel). Gat was gelukkig snel gevonden en geplakt. Achterband was dun geworden dus heb gelijk maar vóór naar achter gedaan en vv. Zwarte jatten, maar sois.
Langs prachtige plaatsjes gefietst aan meer van Bolsena:
 |
| Marta |
Capodimonte en Marta, en uitgekomen in Tuscánia dat in 1971 verwoest is geweest en (bijna) volledig nieuw is opgebouwd. En tóch zou je zeggen dat je in een middeleeuwse plaats rondloopt. Maar de ommuring is nog goeddeels intact, dat helpt. Gebied hier is vulkanisch. Kun je ook zien aan steensoort van huizen. Bolsenameer is ook kratermeer.
 |
| Meer van Bolsena |
De B&B was bij een Italiaanse heer die (ook weer) geen woord Engels (maar dan ook niets!) spreekt, maar Frans gelukkig enigszins verstaat. Ouderen hebben vroeger Frans op school gehad. Jongeren krijgen Engels nu, maar spreken dat zeer beperkt (ik heb treurige gevallen meegemaakt..). Nationale TV helpt ook niet echt.
 |
| Tusciana |
Morgen wil ik eigenlijk wel het meer van Bracciano bereiken (route gaat door eenzaam gebied met kurkeiken). Daarna volgt laatste etappe naar Rome!
