Vier weken onderweg. Wát een indrukken en ervaringen. Ga nu zo’n beetje het laatste stuk beginnen en dat vind ik ook wel weer goed. Bijna Toscane uit en op grens van Lazzio.
 |
Uitzichten zijn
fantastisch |
Gisterenavond stak de wind op die nog koud was ook. Een soort Koningsdagwind, zeg maar. Moest denken aan die ellendige kou in NL vandaag.
Geweldige kamer in Montalcino, schreef ik dus. En dat wás ook zo, maar pal naast een kerkklok die – dat doen kerkklokken – om het half en hele uur zeer indringend sloeg. Geen rustig bim-bam, maar metalig ting-ting (weet niet of deze zin veel helderheid oplevert).
Nog steeds straffe wind vanmorgen. Presteerde het om abusievelijk de eerste 100m onnodig te klimmen (€&!@&), maar – na bergje af – ik was op weg.
Route was pittig, zoals gebruikelijk inmiddels door Toscane. Koffie gedronken in Seggiano in de bergen. Prachtig! (En lekkere cappu).
 |
| Weg soms wat minder |
Klimmen waren zwaar. In Santa Flora geluncht: twee stukken pizza van gisterenavond verorberd en een Snicker. Toen even op ’t bankje gelegen in de zon en in slaap gevallen! Werd van m’n eigen gesnurk wakker.. Nog veel klimmen; bij Castel’Azzara dacht ik ‘wat nu’? Maar door naar Sorano, maar beentjes, beentjes.. Het blíjft maar op en neer gaan in Toscane!
Toen Sorano. Indrukwekkend (zie foto’s). Tufsteengebied. Sorano dreigde totaal naar beneden te donderen vanwege erosie, maar dat is belet.. In 1923 moest iedereen opzouten, maar de hardcore Sorano’s zijn gebleven.
 |
| Sorano |
En daar stond ik uitgeput in Sorano. Was eigenlijk iets verder dan goed voor me was. Werkelijk schilderachtige plaats. Hier zullen ze toch wel hotels hebben? Paar toeristen gevraagd (bleken Belgen te zijn die geen soelaas boden). Zag dame op terras zitten die ik vroeg. Ze kwam naar me toe, greep mijn arm vriendelijk vast en zei: ‘Hotel? Vous etes fatigué n’est pas? Asseyez vous! Que est ce que vous voulez boire?’. Ze begreep mijn situatie (fiets, moe, zat) en was begaan. Ik toonde haar mijn reisgidsje. Ze vroeg naar mijn ‘prijsniveau’ en begon rond te bellen voor me. Ondertussen had ze een biertje voor me besteld! Het verzoek was: pas loin; ik had al genoeg kilometers en hoogtemeters in de benen. Biertje gleed met een razende vaart in één been en toen in het andere.
 |
| Reddende engel |
Ze vond appartement voor me tegen redelijke prijs, pas loin! Vroeg of ik foto van haar mocht maken (wat mocht) en ze schreef haar email en mob nummer op.
Heb het apartementencomplex snel gevonden. Kwam daarvoor nog dat Vlaamse stel weer tegen (babbel, babbel). Neergestreken. Prima! Kreeg sms van Italiaanse dame of ik morgen op haar boerderij wil komen. Nou, leuk!
’s Avonds gegeten in nabijgelegen restaurant (tagliatelle alle Vongele) en daar zat het Vlaamse stel (Hubert en Christien) weer. Gezellig getafeld samen. Christien sprak vloeiend Italiaans en beiden wisten veel over Italië te vertellen. 3x is scheepsrecht.
 |
Hubert en Christien voor
de derde keer! |
Morgen dus eerst naar Lucia’s boerderij en dan verder op pad. Je maakt wat mee..
