(Weer met dank voor jullie aanmoedigingen, opmerkingen en antwoorden!!)
Op weg naar de pas even kort (paar km) door Zwitserland gefietst door diep uitgesleten dal met steile wanden (gps ontving geen signaal!). Bij grensovergang weer terug naar Oostenrijk begon mijn pad omhoog naar de Reschenpas. Eerst de klim naar de Norbertshöhe met zorgelijke haarspeldbochten (zie foto van mijn iPhone-scherm met navigatie-app). Maar toen ik nog onderaan stond begon ’t nèt te regenen / sneeuwen (iets er tussenin), dus ben ik eerst maar even cappuccino gaan drinken (en een banaan naar binnen gepropt) – uitstel van executie natuurlijk… Maar klim ging goed (Cornemieke: makkie? Mwoah..). Een onverlaat heeft bedacht de haarspeldbochten te nummeren. Onderaan begin je bij 16. Na bloed, zweet en tranen ben je bij 15, enz. Hemeltergend langzaam natuurlijk! Probeerde die bordjes te negeren.. Het werd bij de laatste haarspeldbochten idd iets lichter, Kees. Bovenaan Norbershöhe eerst een stukje omlaag gesjeesd naar Nauders, daarna acceptabele klim (normvervaging) naar de Reschensee, waarbij ik tegen ’t einde van de klim de Italiaanse grens overging. Altijd leuk!
Ik fietste vervolgens langs de oostkant van het meer want ik wilde de kerktoren van Graun zien (zie foto). Zó idioot! In 1950 is de Reschensee aangelegd (stuwmeer). De hele boel is simpelweg ondergelopen; mensen moesten maar zien. Óf weggaan, óf niet blijven.. Als een dikke middelvinger steekt de kerktoren daar nog bovenuit. Hadden ze zich dat niet bedacht, dat die toren er bovenuit zou blijven steken? Maakte het ze niets uit? Ben wel benieuwd naar de psychologie hierachter. In ieder geval een dankbaar object om te fotograferen! Verder kon ik nergens uitleg bij de toren vinden; dat is toch raar?
 |
| Italië! |
Dus de Italiaanse grens over en nog geen woord Italiaans gehoord! Enerzijds handig (mijn Italiaans is aanmerkelijk minder dan mijn Duits), anderzijds draagt ’t niet bij aan het Italië-gevoel. Ik ben dan ook in Zuid-Tirol. Eigenzinnig volkje dat enigszins autonoom is. Tot 1e WO bij Oostenrijk hoorde. Duitstalig dus! Borden zijn wel tweetalig. Maar ik kan me voorlopig nog met Duits behelpen.
 |
| Toren van Graun. Idioot.. |
Tussen Burgeis en Mals (ik sjeesde met wind mee naar beneden) kwam ik nog een jongeman lopend met fiets tegen in tegenovergestelde richting. Ik vroeg of hij pech had en of ik kon helpen, maar hij vond ’t te zwaar om te fietsen en liep liever (daar kon ik ‘m niet bij helpen). Hij was Nigeriaan (vertelde hij stralend), woonde in Mals en werkte in Burgeis. In Mals kwam ik opvallend veel Nigerianen (neem ik maar even aan) tegen. Ook Italië heeft zo zijn integratie-uitdagingen.
Ondanks relatief beperkte dagafstand (74km) vond ik ’t welletjes. De Alpen ben ik over, en morgen langs de Ádige richting Merano of misschien Bolzano (Bozen in Zuid-Tirols). Weer is heerlijk hier aan de zuidkant van de Alpen. Ik zit nog wel hoog (920m), dus ’s nachts nog te koud (rond vriespunt). Ik weet ‘t: watje!
 |
| Zorgelijke haarspeldbochten |
