(Tineke, kon ze toch wel lezen. Je cappuccionoprijs is de helft van wat ik betaalde in Parijs: koopje! Hoor jouw verhalen graag ook binnenkort!)
———————
Lekker ongecompliceerd in de JH: koffie uit de bakken waar volgens mij gisteren de pasta nog in zat. Verder simpel ontbijtje: broodjes, cupjes met jam en boter. Geen Duitse of Oostenrijkse buffets meer.
Eerst m’n telefoontje ophalen. Vroeg me af of ze a) open zouden zijn om 10u, b) m’n telefoon klaar zouden hebben (‘Telefoon van Dhr Jes? Nee, die is pas volgende maand klaar’..), of c) hij het überhaupt nog zou doen. Hij was op tijd open. Nog even spannend toen er stond ‘no sim’ terwijl ie er wel in zat. Wat razendsnelle Chinese vingertjes fixten het. Gelukt!
Met zomers weer (naar Nederlandse maatstaven: zonnig en, zeg, 23 graden) langs de Ádige gefietst waar ze wat mee te stellen hebben (gehad) ivm de vele overstromingen. Parallel aan stukken van de rivier is een kanaal gegraven ter regulering.
 |
| Vlak met in de verte Alpen- uitlopers |
Sorry Kees, ook ik vond het enigszins saai landschap ten zuid-oosten van Verona. Vlak, veel asperge- en fruitteelt, af en toe vervallen boerderijtje.
 |
| (Arjan, zie foto: wat voor jou? Opknapperd! – ik neem even aan dit je dit zult lezen) |
Ik ben misschien al een beetje verwend geraakt..
In Ronco all’Ádige boodschapjes gedaan (ik ben toch al zo breed van stof tegenwoordig, dus: bananen, sinaasappel, brood, blikjes tonijn, pak sap, yoghurtje en 4 Snickers. Zo!).
 |
| Mijn lunch (FYI..) |
Uiteindelijk in Montagnana aangekomen dat bekend is om zijn ham (prosciutto) en de middeleeuwse stadsmuur die nog intact is, met 24 torens. Fraai, oud centrum.
Op zoek naar het Vrienden op de Fiets-adresje. Moest naar de weg vragen want die vermaledijde Italiaanse providers weigerden natuurlijk weer in alle talen (boven de 20 graden stopt mijn 3G..). Iemand gevonden die én het adres kende én Engels (nou ja..) sprak.
 |
| Duomo van Montagnana |
 |
| Montagnana’s vestingsmuur |
Heb nu huis voor mezelf, inclusief notenhouten dressoir (met de Italiaanse Winkler Prins erin), ledikant met moeder Maria erboven en plavuizen vloer. (Nanneke, beetje het interieur van dat huisje in Coín, weet je nog?)
Oma woont onder me en roept af en toe wat naar de vrouw des huizes (Marina, een Italiaanse fan van NL die aankomende zomer weer in NL gaat fietsen met haar gezin) die hiernaast woont. Maar natuurlijk prima in orde! Heel gastvrij ook (snoepje op m’n kussen 🙂 en boekje over Montagnana in het Italiaans erbij).
 |
| Mandarijnenboompje voor m’n deur |
Wasje gedaan (er beginnen zich natuurlijk patronen in deze verhalen te komen..) en Montagnana in, wat foto’s maken en hapje eten.
Morgen richting Ferrara, Italië’s meest fietsvriendelijke stad naar verluidt.
Gefietst, incl rit naar telefoonreparateuse, aansluiting route en city tour Montagnana: 77 km.
(Zit nu op muurtje bij Tourist Information dit boeltje te tikken.. Gaat zo dicht)
