(Carel, het ‘kreng’ was die Alp waar ik tegenop moest!

Ernst, heb vrij veel selfies deze keer. Je bent gewaarschuwd.

Ery, dank voor hulde. Het zal nog wel kouder worden!

Hanjo, het is idd prachtig weer geworden!)

Was ’t gisteren koud, vandaag was zonovergoten! Af en toe toch nog fris windje tussendoor bij afdalen (is ook nooit goed..). Lekker ontbeten (is ontbijt wel ’s niet lekker?) en op pad. Kettinkje spinde tevreden (trrrrr…).

Eerst langs slot van Sigmaringen gereden van belangrijke adellijke familie: de Hohenzollerns, voorvaders van Wilhelm I (op wiens afzichtelijke standbeeld ik keek vanaf de camping in Koblenz). Daarna stuk langs de Donau. Geen straf!

Today’s lunch..

Met dít weer is alles mooi, zeker het Zuid-Duitse platteland (plat.. aardige tussendoorklimmetjes). Verderop zocht ik even naar waar ik was en er kwam een oudere dame aanlopen met bosje narcissen in haar hand en cadeautje onder haar arm die op weg was naar haar zoon die 41 was geworden. Er kwamen hier wel meer Romegangers uit Holland voorbij, vertelde ze, maar ik was de eerste vh seizoen (shoarmaverkoper in Weil der Stadt had dus gelijk..). Ze was trouwens bar slecht te verstaan! Hier in Zuid-Duitsland wordt t steeds lastiger voor me om mensen te begrijpen. Als ze onder elkaar zijn is t al helemaal koeterwaals. Mij begrijpen ze gelukkig nog enigszins. Die Oostenrijkers zijn nóg moeilijker te verstaan. Dat wordt wat.

Laatste 10 km naar Obersigingen was licht downhill, wat heerlijk fietste. Zo moet het voelen als je op een E-bike fietst. Daar bárst het trouwens van in Duitsland (vandaar al die windmolens natuurlijk..).

In Obersigingen tomatensoepje gegeten (dat soort dingen wordt zo belangrijk). ’t Was nog vroeg en het was geen wereldstad, dus maar verder richting Bodensee. Iets later kwam ik Heike (och, arme Heike!) tegen. Ze was bezig met een voetreis naar Santiago de Compostella vanuit Wurtzburg. Had daar 3 maanden voor uitgetrokken. Was nu 2 weken onderweg, maar het ging niet zo lekker: ze had blaren en was regelmatig bang tijdens die lange uren in het woud (‘Ich habe geweint’). Ze was ook bang voor Zwitserland, zo eenzaam in de bergen. Hmm. Wordt niet makkelijk voor haar. Maar we hebben gezellig even gebabbeld en gelachen. Zie foto. Had met haar te doen..

Arme Heike!

Veel hopplantages

En toen opeens: de Alpen in zicht! Wat een moment.. Begon natuurlijk veel te vroeg te fotograferen. Maar het geeft wel een kick hoor, zo die Alpen te zien opdoemen!

Ik kreeg vleugeltjes, en door fruitgebied en hopplantages, koerste ik af op Langenargen aan de Bodensee. Ik had kunnen doorfietsen naar Lindau of Bregenz, maar vond ’t goed zo. Nog even van het zonnetje (het lijkt wel zomer!) genieten.

Schloss Montfort am Bodensee

Via booking.com een Ferienwohnung gescoord (mét Wifi of W-LAN zoals ze dat in Duitsland noemen) voor Eur 36,- wat in dit gebied heel goedkoop is (het is hier een soort Cannes …. Bijna dan). Een keu-rig appartementje! Geen ontbijt, maar de laatste twee boterhammen (god, heb ik die nog steeds?) bieden soelaas. Én natuurlijk een kopje koffie morgen! Ik moest nog even wachten tot de Wohnung klaar was, dus ten einde raad maar op een terrasje een Weissenbier gedronken in de zon met uitzicht over de Bodensee en de Alpen..

Als je goed kijkt, zie je de Alpen!

Gefietst: 88 km. Morgen even kijken hoe ver ik ga. Eerst richting Bregenz (Scheveningen a/d Bodensee), daarna richting Alpen… Boekje twee maar vast uit de fietspad gegrabbeld!