(Ernst, leuk dat je uitziet naar m’n verhaaltjes.
Kees, briljant idee, maar ik doe t toch maar niet en giet in plaats daarvan een scheutje water uit m’n bidon. Ben inmiddels gehecht aan m’n boekjes geraakt..
Afra, ik heb ook stellig de indruk dat het goed met ze gaat en dat ze me eigenlijk helemaal niet nodig hebben 😉
Lili, ja ben erg positief. Het gaat goed en zeker gisteren en vandaag was t fantastisch weer. Dat helpt! Woensdag slechter, maar dan zit ik aan de goede kant vd Alpen – als het goed is)
Zo, nu is het brood ècht op. Hoefde m’n eigen perculator niet uit mijn tas te halen: er was een waterkoker, Nescafé en cupjes melk. Doe maar luxe.
Ik moest vandaag wel naar Bludenz (verder dan de etappe uit het boekje), want dan kan ik morgen klimmen en heb ik mogelijk geen last vh slechte weer dat voorspeld is op woensdag. Veelal is het aan de noordkant vd Alpen slecht en aan de andere kant mooi (lij- en loefzijde: wat een afgrijselijk vak was ’t eigenlijk, aardrijkskunde.. Ken ook werkelijk geenéén aardrijkskundige. Maar ik dwaal af..).
Eerste stuk langs de kustlijn van de Bodensee (Nonnenhorn, Wasserburg, Lindau). Opvallend goed verzorgd allemaal en geen smakeloze ‘all you can eat’-tenten, schreeuwerige tequilla-bars of gokkasthallen, ondanks dat er erg veel toeristen komen. Lindau is een prachtige stad op een eiland. Nog te vroeg voor koffiepauze, dus verder!
Fietste Bregenz bijna binnen en had de grensovergang naar Oostenrijk gemist! Ik verwacht inmiddels geen mannen meer met petten, slagbomen en stempels (wellicht dat we dat weer gaan krijgen in de EU als we zo door gaan..), maar op z’n minst een bordje ‘Österreich’ was toch wel leuk geweest. Ik moest aan een dame vragen of ik Oostenrijk was. Ze was Duitse en begon gelijk te foeteren over de borden, maar ’t antwoord was ‘ja’.
 |
| Toch nog een grensovergang! |
Later toen ik al een tijdje in Oostenrijk fietste raakte ik de Duitse grens weer en was er wél een heuse Grenzübergang.
Ik ben vandaag de hele dag zwaar onder de indruk geweest vd bergen om me heen. Ontzagwekkend! Toppen besneeuwd. Prachtig! (Nanneke, je vader zou ‘knoeperds’ gezegd hebben). Heb dan ook veel foto’s gemaakt, maar het effect is moeilijk vast te leggen met een iPhone’tje. Maar neem maar van mij aan dat het mooi is! Had een groot deel wind mee, zon in m’n gezicht (had me ingesmeerd) en strak geasfalteerde fietspaden. Een Zwitserse pensionado (want wie fietst er nou op maandagmiddag vroeg) fietste nog een stuk met me op en was geïnteresseerd in mijn reis. Ik maakte de fout door aan te nemen dat ie Oostenrijks was (had zomaar gekund), maar dat was toch ècht niet het geval (‘Neinnn.. Ich bin Schweitzer’). Kennelijk ligt dat wat gevoelig?
 |
| Indrukwekkend |
Die bergen gaan dan meteen gepaard met rivieren, waterkrachtinstallaties en meertjes die blauw-groen zijn: bijna onnatuurlijk. Vroeg aan een man die zat te vissen hoe die vreemde kleur nou kwam. Hij gaf een lang en voor mij onsamenhangend antwoord in zwaar Oostenrijks accent (niet onredelijk in Oostenrijk). Iets met gletsjer- en grondwater. Heb ‘m vriendelijk bedankt en doorgefietst. Wikipedia dan maar..
Na 98km in hotel Einhorn aangekomen. Laatste lullige stukje naar hotel zwáár klimmen! Oostenrijkse truttigheid ten top (houtsnijwerk, kitsch schilderijen veel eikenhout, en een ingebouwde wekkerradio in het ledikant – ècht!), maar ik kreeg meteen een biertje en alles was vergeven!
 |
| Veel water is turquoise- groen |
Nog even Döner gehaald: de Duitse variant van een vette bek. Maar er zitten ook groenten in!
Morgen gaat het gebeuren.. De Arlbergpas. 1793m hoog volgens mijn boekje! Ga proberen – áls ik boven kom – om boven op de foto te gaan met een skiër. Handschoentjes, muts en windstopper paraat!
