De avond in ‘t hotel was heerlijk. ‘s Avonds een drankje en een heerlijk maaltje bij de voortreffelijke uitbater: een vrolijke jonge Poolse man die in het familiebedrijf werkt en Engels heeft geleerd vh spelen van games en niet op school. Hij vertelde ons dat hij na 10j Engelse lessen op school in Polen niets in het Engels kon zeggen.
‘s Morgens was het matig weer. Hebben nog een beetje getreuzeld maar zijn dan toch rond tienen vertrokken. Wind was gedraaid naar het noorden en uitermate wisselvallig. Kregen dan ook regelmatig een bui op ons kop. Nan heeft een capuchon, maar ik niet. Ik doe een opengeknipte plastic zak op m’n kop en daar schuif ik mijn muts overheen (deze beschrijving vraagt om een foto). Ziet er niet uit maar is heel effectief.
We fietsen door Noordoostpolderachtig landschap. Nauwelijks schilderachtig te noemen. Veel EU-projecten: dijkversterkingen, pompstations en bijbehorende gebouwtjes. Wilgen, slootjes en vaarten, graslanden.Dit gebied is dan ook de delta van de rivier Wisla.
Na een kleine 40km komen we aan in het plaatsje Sztutowo, maar we hadden vóór het dorpje niet links maar rechts gemoeten voor ons doel van vandaag: het kamp. Weer terug, en later dan gewild komen we in het kamp waar de bewaker (ja, ook nu hebben ze een kampbewaker) ons vertelt dat we onze fiets buiten het hek op de parkeerplaats moeten zetten. Waarom is dat nu in hemelsnaam nodig in dit weer? Maar dat zijn allemaal zinloze vragen.. We fietsen terug, zetten onze fietsen nèt buiten het hek bij wijze van wraak en bezoeken het kamp Stutthoff.
Het voelt vreemd om op zo’n plek te lopen. Alles voelt ‘besmet’. Je loopt op de houten planken waar de gevangenen liepen. Kijkt naar dezelfde ramen naar buiten.. Het eerste gebouw vertoont een soort korte Poolse speelfilm over de vergassing van een groepje zigeunerkinderen in een ambulance. Daarna wordt het proces tegen de SS-misdadigers in Gdansk samengevat. We lopen door de toegangspoort, langs en door de barakken naar de ovens en laten het op ons inwerken. Het slechte weer ondersteunt de sfeer. Maar vinden het goed Stutthoff bezocht te hebben.
 |
| De poort van concentratiekamp Sztutowo (Stutthoff) |
In een restaurant dat voor ons wordt opengedaan (ze zaten te rummykuppen) worden we van harte verwelkomd door een Poolse die perfect Engels spreekt (ze had in London gewoond) en een klein dier dat doorgaat voor ‘hondje’. Het had ook de wederhelft van een blik kunnen zijn. Het diertje is uitermate blij ons ons te zien en komt graag even op schoot. We krijgen een heerlijk kopje koffie en vinden ons apt vlakbij. De Poolse belt voor ons nog even om te vragen wanneer we welkom zijn.
We vinden het apt snel want lekker dichtbij. Nog even naar de sklep in de buurt en lekker chillen ‘thuis’. Hebben rijst gekocht, kerrysaus, Chineze diepvriesgroenten, en chleb (brood voor morgen) met kaas. Oh ja, én een Pools biertje (lastig kiezen uit een schap vol bieren..).
Morgen de wind variërend van 9 tot 12 (!). Dat moet een belevenis zijn!
