Met slecht weer van huis vertrokken naar station Hilversum. Op perron ons afvragend waar we moeten staan om gelijk het juiste fietsrijtuig te hebben. Twee heren aangesproken van de NS die met zekere stelligheid beweerden dan we aan het begin van het perron moesten staan, bevestigd door (bleek) een bord op het perron. Trein keurig op tijd en een attente instappende passagier zegt ons dat we vóórin moesten zijn. Shit! Over het perron gecrost, stukjes gefietst, en met het eerste zweet op ons rug de fietsen naar binnengesleept gadegeslagen door de conducteur die zich natuurlijk afvroeg waarom wij in hemelsnaam niet op de juiste plek al stonden.. Fietsenrekken op nummer (het is immers een Duitse trein). Daarna met moeite ons zitplaatsje gevonden.
Weer is wat opgeknapt en het landschap glijdt voorbij bij een waterig zonnetje. Wat is dat toch lekker, zo met de trein reizen. Het leven spat al van de stad af als we Berlijn naderen. Overal ‘hustle & bustle’, veel opgepimpt industrieel erfgoed en kekke winkeltjes. Bewonderen in de trein een oude vintage fiets van Hollands mannenstel (konden niet over ’t hoofd zien dat het een stel was).
Op Berlijn-Ost overgestapt op een prachtige moderne trein richting Warschau. Jammer dat het zo snel donker wordt. Een oudere Poolse man vraagt bij het uit de trein stappen welke talen we spreken, om vervolgens met enige trots te zeggen dat hij zelf naast Pools ook Duits, Engels, Turks en Russisch sprak. Z’n hobby, vertelde hij. Daarna brabbelde hij wat, pakte z’n koffer en stapte uit. Koffie en thee worden gratis geserveerd in de trein door alleraardigst Engels sprekend personeel.
Reis is lang en rond 23:30 komen we aan op Warschau central. Fietsen even trapje op gesjouwd en prima hotel Metropol snel gevonden. Nèt ingecheckt voor grote groep Zweedse jonge mannen. Fietsen in afgesloten hok.
