![]() |
| De spreekwoordelijke Poolse kool |
We dachten: ‘t valt wel mee met de regen, maar dat deed t niet. In vol ornaat (regenbroek en -jas, overschoenen) banen we ons n weg door Warschau. Omdat m’n iPhone ook niet gebruikt kan worden in deze regen, fietsen we eerst maar rechtdoor naar de Wisla (rivier) en langs de rivier gaan we noordwaarts. Wat ís het allemaal mooi opgeknapt in Warschau: veel aandacht voor details, keurige afwerking (stoepen, straten, lantaarnpalen, enz). Niet armetierig.
We verlaten de stedelijk omgeving na een paar uur fietsen. Regen inmiddels goeddeels gestopt. Koersen aan op Joniec, waar we een ‘pension’ via booking.com hebben gereserveerd. Halverwege krijg ik een mailtje in het Pools over de boeking. Hmm. Geen internetverbinding dus niet te vertalen. Maar gelukkig belt de pensionhouder die Engels spreekt om te zeggen dat ie ws niet aanwezig zal zijn en dat z’n moeder de deur open zal doen. In Joniec aangekomen appen we, en moeders komt al snel. In haar beste Engels (mwoah) leidt ze ons door t pension. Prachtig opgeknapt en geen andere bewoners.
![]() |
| Ons pension in Joniec |
Kort daarna gaan we naar de sklep (buurtwinkel) om inkopen te doen. Jonge Poolse man van rond de 20 spreekt geen woord (maar dan ook niets!) Engels en ziet de lol v/e paar toeristen in zijn sklep ook niet in. Vreugdeloos type.. Voor n appel en een ei kopen we eten en koken ons maaltje in het prachtige keukentje vh pension met spiksplinternieuwe keukenapparatuur. Met de kipjes op stok, vanavond!


