’s Morgens om 7:00 ontbijt en bus gevonden naar Marrakesh. Op onverklaarbare wijze mochten onze fietsen meteen en voor een fractie vd prijs mee. Tassen mochten er niet af (?). Dus maar met tassen en al onderin de bus gepropt die iets over 8:30 vertrok voor de 5u durende rit over de hoge Atlas. De haren rijzen je soms te berge als je de breedte vd weg ziet, de kleine muurtjes die je moeten beletten het ravijn in te donderen en de hoeveelheid verkeer (brommertjes, auto’s, vrachtwagens en ezels), maar het ging goed.
Bij aankomst in Marrakesh een Marokkaanse vette bek tegenover busstation gehaald. Daarna de fietsenwinkel in Zuid-Marrakesh gezocht waar Kees het fietsinpakmateriaal voor de fietsen heen hadden gestuurd voor de vlucht terug. Bij aankomst in de fietsenwinkel (je raadt ’t al): pakketje uit NL? Nee, niets van bekend. We moesten maar schuin tegenover gaan vragen, daar was de eigenaar die het midden hield tussen een loverboy en een coke-handelaar, incl getinte zonnebril, opgeschoren Mocro-kapsel en, om het plaatje compleet te maken, íets te witte tanden. Dacht eerst dat ie ook nog teveel Amerikaanse films had gekeken, maar hij bleek ook een fietsenwinkel te hebben in de USA (lekker praktisch, met Trumps decreten. Misschien was ie daarom hier..). Dus geen inpakmateriaal, maar wèl twee fietsdozen had ie over! Hij liet de dozen ook nog afleveren bij ons hotel. En als klap op de vuurpijl worden we morgenochtend nog eens (slag om de arm) om 7:30 opgehaald voor een gratis lift naar de luchthaven! Hebben geld geboden, maar daar wilden ze niets van weten.
Hotel kruip-door-sluip-door gevonden in achterbuurtje van Marrakesh, maar binnen is het werkelijk prachtig met een binnenplaatsje en heel klassiek-Marokkaans ingericht. Dozen werden 10 min na onze aankomst afgeleverd en zijn uurtje aan t klussen geweest om fietsen in de dozen te krijgen.
’s Avonds naar het Djemaa el Fna plein geweest, dé attractie van Marrakesh met slangenbezweerders, trommelconcerten met dansers, mensen met kleine aapjes, lichtgevende prullaria, heel heel veel kraampjes met gedroogd fruit en toeristische rotzooi. Maar ook met bedelaars, vrouwen met hun pasgeboren kind als ‘bedeltool’ en natuurlijk ronddwalende toeristen en Marokkanen. Druk, druk! Je moet ervan houden..
Weg terug wisten we nog door steegjes en achterafstraatjes te vinden en voor de zekerheid had ik een ‘kruimelpad’ op m’n telefoon gezet.
Morgen om 7:30 worden we opgehaald door medewerker vd fietsenwinkel, inshallah..
Dag 11
Prompt was onze vriend vd fietsenwinkel bij ons hotel vanmorgen! Moesten wel een behoorlijk stuk slepen met fietsen in dozen en bagage, maar sois. Het leek allemaal te mooi om waar te zijn, die service vd fietsenwinkel, en dat was ie ook. Vlak voor aankomst op de luchthaven moesten we tóch voor de dozen en rit een redelijk bedrag betalen. Op zich logisch en niet erg, maar zèg dat dan gewoon van tevoren. Ik schrijf in een apart hoofdstukje nog even wat ik er allemaal van gevonden heb..
FietsJes 