Fietsenmakertje

Opgezadeld en nog even langs fietsenmakertje want m’n achterwiellager is niet meer je van het. Hij heeft er even wat vet bijgeperst. Bij afrekenen wilde hij niets hebben. Met wat Dh’s was hij toch blij. Mensen zijn o.h.a. zo ontzettend vriendelijk in Marokko. In bevolkt gebied ben je eigenlijk continue bezig met groeten, waarbij ze op afstand al beginnen te zwaaien en: ‘Bonjour! Ca va?’ roepen. Overal word je keu-rig bediend. 

Wat brood en 6 liter water gehaald. Op pad over de hoogvlakte: we zitten rond de 1000m. Prachtig woest landschap dat een beetje weg heeft van Monument Valley met de afgeknotte bergtoppen. Sterke wind in de rug (we moeten tzt nog terug ook..). Geluncht bij verlaten markt.

Een beetje een spookstadgevoel met klapperende zeilen op de daken en rammelende golfplaten door de harde wind. Lekker zitten, kopje koffie, broodje met smeerkaas (zal niet de laatste keer zijn), dropje als toetje. 

Doorgetrapt naar Kelaat M’Gouna. Voorstadjes zijn geweldig zo langs de rivier Oued M’Goun. En steeds weer die blije, vriendelijke mensen. Wat is dat leuk! Prachtig hotel gevonden na weer stukje terug te zijn gereden (had wat ‘waypoints’ in mn navigatie-app gezet). Eind vd middag rustig kopje muntthee gedronken aan t plein (na mislukte poging om Kees aan een leesbril te helpen).

Prachtig om dat allemaal te aanschouwen. Aan t plein ook maar gelijk brochettes gegeten met een soort rubberachtig vlees (aangenomen dat t vlees was..), patatjes en salade. Tegenover ons een oploopje: de lokale ziener vertelt verhalen (voorspellingen?) met slangenhuiden, olifantenwervels en andere mystieke snuisterijen voor zich uitgestald. Hij praat in een microfoon die hij onder z’n kin heeft gebonden. Heb filmpje gemaakt, maar hij stak z’n hand op: stop (maar met een lach op z’n gezicht). Bijzonder toch allemaal! Morgen lange rit naar Tinghir. Maar wat vroeger weg.