Zo 10 juni 2018

Weer s een gewoon ontbijtje in de kroeg.

Op tijd naar de boot

Net voordat we inscheepten in Harwich nog even gebabbeld met fietser die naast achtertassen ook een grote rugzak meehad. Omdat z’n voortassen nog in NL lagen.

Middelbare man die met z’n moeder aan het scrabbelen is, erg grappig. ‘Moet je niet ineens daar aanleggen moeder! Ben je helemaal vd pot gerukt!’.. in zwaar Rotterdams. ‘Niet voor je beurt Moeder, ik was nog aan t kijken! Wat is dat toch met jou?’.

Trein terug was opgeheven. RET nog niet klaar. Geklooi met bus maar mochten tóch mee!

Za 9 juni – 62km

Ons laatste echte Engels ontbijt. Zo’n ontbijt waarbij de cholesterol spontaan door je lichaam begint te razen, inclusief: uitgebakken spek, baked beans (ik heb nooit begrepen waarom de Britten het ‘baked beans’ noemen, er lijkt niets gebakken aan), spiegeleieren, uitgebakken tomaten en als klap op de vuurpijl: worst! Nog wat toast ernaast om in je eidooier te dippen. Dat ontbijt zal noodzakelijk zijn geweest in barre, vroegere tijden. Toen het nog koud en guur was. Toen mensen flink wat brandstof nodig hadden om zich warm te houden. Tegenwoordig is dat al lang niet meer het geval natuurlijk. Maar, traditiegetrouw als de Britten zijn, het ontbijt is overeind gebleven. Ik vermoed al eeuwen ongewijzigd. Maar LEKKER! Je zou denken dat de gemiddelde levensverwachting in Engeland zo’n 10 jaar lager ligt dan die binnen (de rest van) Europa, maar dat valt wel mee. Die wetenschap gebruik ik dan ook om mijn geweten te sussen: als de Britten dit dag in dag uit naar binnen schuiven zonder aanmerkelijk vroeger te sterven, kan ik op zo’n fietsvakantie dit cholesterolfestijn wel dagelijks naar binnen werken.

De hotelier John stelde de voor de hand liggende vragen, waarbij hij duidelijk uit was op complimentjes.

John ging ervandoor, amechtig vissend naar complimentjes

Bures: marktje in leuk plaatsje.

Jam gekocht bij man die in dec zijn vrouw aan kanker verloor Kopje koffie in The Shepherd die nota bene open was! in Langham Lunch in Manningtree: belachelijke ‘Caesar salad’.

Saai stuk naar Harwich

Flinke kroegmeid, wat lomp

Harwich is, hoe al ik het zeggen: lelijk! Een beetje zoals Den Helder, maar dan nog veel lelijker. Daarbij komt dat de staat van onderhoud van publieke voorzieningen überhaupt in Engeland onder het West-Europese niveau ligt en zéker in Harwich. Je zou toch zeggen: elke dag een paar boten. Sleur die toeristen door je stad, fêteer ze, sleep ze langs je restaurants en bars. Maar, net zoals de toeristen die naar en van Texel reizen via Den Helder: de stad zélf laten ze links liggen. We hadden wat geslenterd door het oude gedeelte van Harwich waar nog wel een beetje een zeehavensfeertje heerst.

Terug in ons Gepoold

Triest café

Gefietst naar Old Harwich

Indiaas gegeten in restaurant Joi.  waar je natuurlijk áltijd genaaid wordt en de wiskundige regels van optellen en aftrekken tijdens afrekenen niet meer lijken te kloppen. Maar het was wél lekker.

Vr 8 juni – 84km

Ontzéttend veel tattoos

Lekker vet English breakfast

St Ives prachtig

Busbaan naar Cambridge met geleide bus.

Cambridge en veel Chinezen. Prachtig weer.

Cappuccino t/o punts (boten).

Great Bradley. NIETS! Bevestigd door oud vrouwtje dat in haar tuin aan het scharrelen was (ietwat verontschuldigend) Weinig te zien. Beetje saai.

Colaatje in Clare in pub.

Geweldige pubovernachting gevonden: the Bull Inn. Kregen allebei eigen kamer in Cavendish van John, de ietwat nerveuze, maar aardige uitbater. Plafond (en dus onze vloer) golft. Gebouwd in 1841.

s Avonds buikspek en Colcannon gegeten, een echt Iers gerecht.

Do 7juni – 99km

Licht ontbijt

Naar Tilton, Mike uurtje bezocht. Gezellig.

Nog steeds venijnige klimmetjes

Kebab gegeten met patat en sla in Uppingham. IJsje in Oundle (leuke plaats met oude gebouwen en sjieke scholen: praatje met uitbaatster).  Fietser die onderweg was van London maar Nottinghamshire (145 Miles) en één keer Ge-wel-dig hotel in Huntingdon gevonden voor weinig.

‘s Avonds geslenterd en Indiaas gegeten in kerk-restaurant dat soort van bij hotel hoorde.

Wo 6 juni – 82km

English breakfast. Fransman die maar niet het woord krijgt terwijl we in the drawer room zitten, ’s morgens. Thai gegeten in Derby (errug lekker). Karin bezoek, vriendin Els ook op bezoek. Pete leren kennen en Sheamess, de hond.

Di 5 juni – 87km

Koek en chips gehaald in Co-op

Moe van Pennine trail. Is eigenlijk vaak alleen voetpad. Over autoweg gescheurd maar automobilisten netjes in verkeer. Platgereden beesten. Tearoom in Hadfield (Dolly’s met goeie cake en cappuccino). Veel geklommen. Geul met idioot die omhoog fietste door die geul. Wij liepen moeizaam naar beneden. Lunch: Chili con carne met patat..

Bruggetje: fiets over getild en hek eruit gehaald. Trainspotters stonden bij bruggetje te kijken. Weinig aanspreekbaar. JH vol en toen maar naar Hartington gegaan. 1000 hekjes, langs schapen en koeien maar práchtige omgeving!! 1800 Hm, 87 km. Kutverkeersbord: fout gereden. Prachtige JH in Hartington! ‘s Avonds sla

Ma 4 juni – 85km

Lastige taps toelopende poortjes waar we steeds doorheen moesten. Uil in de tuin die gewond leek, maar vloog toch vrolijk weg toen ik dichtbij kwam. Vette hap in Doncaster (Subway-achtig iets). IPhone JW laten maken. Pakte de verkeerde (nieuwe) batterij. Zat van de ‘tunnels’ door het groen waardoor je niets ziet. Veel baasjes met honden. Cubley Hall, prachtig landgoed. Leuk hotel.

Zo 3 juni – 81km

Op tijd gewekt

Vreetschuur

Vrouw die m’n telefoon vroeg ivm ouwe hond die ziek was. Geklooi om Hull uit te komen Trans-Pennine trail. Lunch in Laxton. Kroegbaas met Duitse zus. Sunday publunch met lamsvlees in de Bricklayer’s Arms. Hij ging nog op ook. Yorkshire pudding: nooit gehad. Beetje gestresste kroegbaas met slecht gebit. IJsje in Howden. Gestopt in Snaith. Gezeten bij kerkje met grafkisten. Kwamen bij schietbaan uit, verkeerde weg richting Doncaster. Maar hotelletje gezocht. JW niet topfit.

Klein onooglijk hotelletje in Snaith aan buitenkant maar prachtige kamers! Sleutelbox

Tegenover Indiaas restaurant. ’s Avonds heerlijk Indiaas gegeten!

Rotterdam-boot: ca 35km door niet verheffend gebied. Ouder stel op fiets gevolgd die als de brandweer gingen. Koud en grijs. Aardig mens (Rotterdamse) bij inchecken (kwamen van de andere kant, had mond vol). Pizza en hot Dog. Optreden gekeken Duracell-vrouw dansen op boot. Alleen Nederlandse oudere stellen dansten. Werd veel gezopen op de boot. Hutje met neerklapbed boven. Schoenlepelwerk.